الهی!ای خالق بی مدد و ای واحد بی عدد،ای اول بی هدایت،و ای آخر بی نهایت . ای ظاهر بی صورت و ای باطن بی سیرت ،ای حی بی ذلت، ای بخشنده بی منت،ای داننده رازها ،ای شنونده آوازها ، ای بیننده نمازها ،ای شناسنده نامها، ای رساننده گامها ،ای مطلع بر حقایق، ای مهربان بر خلایق،عذرهای ما بپذیر که تو غنی و مافقیر و بر عیب های ما مگیر که تو قوی ،و ما حقیر، از بنده خطا آید و ذلت،و از تو عطا آید و رحمت .
الهی!تودوستان را به دشمنانت می نمایی،درویشان را غم واندوه دهی،بیمار کنی  وخود بیمارستان کنی،درمانده کنی و خود درمان کنی،از خاک آدم کنی و با وی چندان احسان کنی ،مجلسش روضه رضوان کنی.
الهی!از پیش خطر و از پس راهم نیست ، دستم گیر که جز تو پناهم نیست.
الهی!دستم گیر که دست آویز ندارم و عذرم گیر که پای گریز ندارم.
الهی!خود را از همه به تو وابستم ،اگر بداری تو را پرستم و اگر نداری خود پرستم نومید مساز ، بگیر دستم.